آنچه در این مقاله خواهید خواند
- راهنمای جامع صعود به قله جلوئک (چهلقز)
- مشخصات جغرافیایی و دسترسی
- مسیرهای اصلی صعود
- ۱. مسیر جنوبی قله جلوئک (قیامدشت – متداولترین مسیر)
- ۲. مسیر شمالی/شرقی قله جلوئک (روستای توچال پاکدشت)
- گزارش صعود و شرح مسیر (جبهه جنوبی)
- مرحله اول: شروع حرکت و دشت
- مرحله دوم: دره و یال اصلی
- مرحله سوم: فراز قله جلوئک
- منابع آب و امکانات
- نکات ایمنی و پیشنهادات
راهنمای جامع صعود به قله جلوئک (چهلقز)
بام منطقه قیامدشت و خاوران
قله جلوئک با ارتفاع ۱۷۰۶ متر، یکی از مقاصد کوهنوردی محبوب در جنوب شرقی استان تهران است. این قله که در شمال شرق شهر قیامدشت و منطقه خاوران واقع شده، بخشی از منطقه حفاظتشده جاجرود محسوب میشود و در همسایگی پارکهای ملی خجیر و سرخه حصار قرار دارد. اگرچه برخی بومیان قدیمی آن را با نام «چهلقز» یا «چلقز» میشناسند، اما طبق تابلوی نصبشده بر فراز آن، نام رسمی و صحیح آن جلوئک (Jeloak) است.
مشخصات جغرافیایی و دسترسی
-
ارتفاع: ۱۷۰۶ متر
-
موقعیت: استان تهران، شهر قیامدشت
-
منطقه: حاشیه جنوبی منطقه حفاظتشده جاجرود
-
فاصله از تهران: حدود ۲۵ کیلومتر (۲۵ دقیقه) از سه راه افسریه تا پای کار.
مسیرهای اصلی صعود

برای رسیدن به قله جلوئک دو مسیر اصلی وجود دارد:
۱. مسیر جنوبی قله جلوئک (قیامدشت – متداولترین مسیر)
این مسیر از مجاورت دانشگاه آزاد قیامدشت آغاز میشود. صعود از این جبهه شامل پیادهروی در دشت، عبور از دره و در نهایت سوار شدن بر یالهای منتهی به قله است.
-
ویژگی: وجود پاکوب مشخص، دسترسی آسان و امنیت بالای پارکینگ در ایستگاه اتوبوس جلوی دانشگاه.
۲. مسیر شمالی/شرقی قله جلوئک (روستای توچال پاکدشت)
این مسیر از روستای «دودانگه توچال» در منطقه پاکدشت آغاز میشود.
-
ویژگی: مسیر بسیار ساده، بدون چالش فنی و دارای پاکوب مشخص. امنیت روستا برای پارک خودرو مناسب است (نکته: به دلیل وجود سگهای گله، رعایت آرامش در روستا توصیه میشود).
گزارش صعود و شرح مسیر (جبهه جنوبی)
مرحله اول: شروع حرکت و دشت
نقطه آغاز پیمایش، جاده خاکی سمت چپ دیوار دانشگاه آزاد قیامدشت است. در ابتدا مسیری طولانی در دشت پیش رو دارید. توصیه میشود برای صرفهجویی در زمان، از جادههای خاکی موجود استفاده کنید تا مستقیماً به پای کوه برسید. پس از حدود یک ساعت پیادهروی، به یک استخر و ساختمان خرابه میرسید که ورودی اصلی دره است.
مرحله دوم: دره و یال اصلی
با ورود به دره و عبور از چند سد سنگی (آببند)، باید برای صعود به قله، بر روی یالهای کناری سوار شوید:
-
یال سمت راست (یال اصلی): بهترین گزینه برای صعود است. این یال دارای پاکوب مشخص با شیب ملایم بوده و تا خود قله ادامه دارد.
-
یال سمت چپ (یال صخرهای): این یال سنگی و صخرهای است. صعود یا فرود از آن دارای چالشهای «دست به سنگ» بوده و برای افراد مبتدی یا کسانی که با مسیرهای لغزشی مشکل دارند، توصیه نمیشود.
مرحله سوم: فراز قله جلوئک
بر فراز قله جلوئک تابلویی مشکی رنگ نصب شده که ارتفاع ۱۷۰۶ متر را نشان میدهد. از روی قله، نمایی پانوراما از منطقه خاوران و در جهت شمال، قله منفرد و تیز «سه پایه» (بارجمالی) به ارتفاع ۲۲۵۰ متر دیده میشود.
منابع آب و امکانات
-
چشمه: در مسیر دره جنوبی، چشمه جلوئک قرار دارد. آب این چشمه دائمی است اما برخلاف چشمههای البرز مرکزی، چندان خنک و گوارا نیست و طعم خاصی دارد.
-
مسیر شرقی (پاکدشت): این مسیر فاقد چشمه است.
-
آنتندهی: در بیشتر طول مسیر وضعیت آنتندهی مطلوب است.
نکات ایمنی و پیشنهادات
-
بهترین زمان صعود: فصول سرد سال (پاییز و زمستان) و اوایل بهار. این منطقه به دلیل اقلیم گرم و خشک، در تابستان بسیار گرم است.
-
تجهیزات: کفش مناسب کوهپیمایی، کلاه آفتابگیر و آب کافی (حداقل ۱.۵ لیتر).
-
تنوع مسیر: پیشنهاد میشود صعود را از یال راست (پاکوب) انجام دهید و در صورت داشتن مهارت کافی، برای تنوع از یال صخرهای فرود بیایید تا از کنار چشمه عبور کنید.
-
نامگذاری: مراقب باشید این قله را با قلههای مشابه در نقشه اشتباه نگیرید؛ نام دقیق در اسناد محلی جدید «جلوئک» ثبت شده است.


